Bazen çok sıkıldığımda kulağımdaki müziğin ritmiyle yürürken o gün belirlediğim renkte objeler aramaya çalışıyorum. Bu sefer durup bir kedinin bile fotoğrafını çekmeye utanmamak için bu alışkanlığı galerime de taşıyayım dedim. Birkaç mavi şey. Şehir griyken biraz oluyor renkleri bulmak.
 |
| İstanbul'un logosunu çok beğeniyorum |
Filmler izlediğimde beni duygudan duyguya sokmalarına, ruhumdaki bir boşluğu doldurmuşlar gibi hissettirmelerine ve de iyi bir film izlediysem bittiğinde bıraktığı o yalnızım artık duygusuna - ki ben bu duyguyu bırakmasını severim - rağmen çok sık film izleyebilen birisi değilim. Hele son zamanlarda odak süremin felaket derecede kısılmasından kaynaklı aşırı düşüş yaşandı. Bir ara izlerim ya diyerek yerimleri doldurduğum ve izlemediğim için utandığım filmleri sıralarsam bu utançla daha fazla yaşayamaz ve izlemek zorunda kalırım ve kendimi bu derin acının kollarından nihayet kurtarırım diye düşünüyorum.
 |
| kurs defterim |
 |
| bu soğukta o kadar iyi gidecek ki... |
 |
| Vapur Sefası |
Selam! Ben Ezgi. Karman çorman bloğuma hoş geldiniz.
Teknolojinin içine doğmuş bir çocuk olarak hep blogg hesabım olsun da yazayım istemiştim. Bu furyaya adapte olmaya çalışırken analog günlük tutmaya daha çok kaydım.
Tozlu rafların içerisinde tık tık yazıyorum. Sizi de beklerim.
Kafama göre takılacağım ama sizin de ayağınıza kelimeler takılmasın.
İyi okumalar.
❤☆
 |
| Bu da benim olsun istediğim masa ⋆ |
